Apichatpong Weeresethakul's Master Class (Part Two)
12 November 2010, Malba (Buenos Aires)
apichatpong weerasethakul etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
apichatpong weerasethakul etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
2011: Sinema Hala Ölmemiş
2011 biterken önemli önemsiz tüm sinema dergileri, siteleri, eleştirmenler yıl içerisinde izledikleri en iyi ve en kötü filmleri sıralıyorlar. Bu iş tabii ki Türkiye'de biraz daha farklı işliyor çünkü 2011'in daha bir çok önemli filmini ülkemizde vizyona girmedi. Bir kısmını festivallerden bir kısmını ise internetten bir şekilde izledik ama 2012'deki İstanbul Film Festivali'nin bitimine kadar bu yılın listesini çıkarmak oldukça anlamsız bir düşünce. Ama sonuç olarak dayanamadım ve ben de bu anlamsız düşünceyi harekete çevirdim, ortaya bir liste çıkardım. Filmlerin bazıları 2010, bazıları 2011 yapımı. 2010 yapımı filmleri bu listeye eklemek konusunda haklı bir gerekçem var. 2010 yılında çekilmiş olsalar bile çoğu Türkiye'de (ve hatta bazı filmler için dünyada bile diyebiliriz.) 2011 yılında vizyona girme şansı bulabildiler. Sonuç olarak ben oturup yıl içerisinde izlediğim on küsür adet beğendiğim filmi sıralayabiliyorsam, bu benim için sinemanın can çekişse de daha ölmediğinin kanıtıdır.
Apichatpong Weerasethakul - Phantoms of Nabua
Phantoms of Nabua, Apichatpong Weerasethakul'un Animate Projects dahilinde bir çalışması.
Tıpkı A Letter to Uncle Boonmee gibi, Phantoms of Nabua'da bir evin portresini sunuyor. Yönetmen, bu 'portre çalışmasında' ışığı, insanı terleten bir iletişim aracı olarak ele alıyor. İletişim, sosyalleşmek ve toplum içinde var olmak, bu ışık sayesinde gerçekleşiyor ama tüm bu varoluş içerisinde 'terlemek' kaçınılmaz hale geliyor.
Ev, insana rahat bir yaşayış sağladığı gibi onun yıkımına da sebep oluyor.
Tıpkı A Letter to Uncle Boonmee gibi, Phantoms of Nabua'da bir evin portresini sunuyor. Yönetmen, bu 'portre çalışmasında' ışığı, insanı terleten bir iletişim aracı olarak ele alıyor. İletişim, sosyalleşmek ve toplum içinde var olmak, bu ışık sayesinde gerçekleşiyor ama tüm bu varoluş içerisinde 'terlemek' kaçınılmaz hale geliyor.
Ev, insana rahat bir yaşayış sağladığı gibi onun yıkımına da sebep oluyor.
Apichatpong Weerasethakul - A Letter to Uncle Boonmee
Apichatpong Weerasethakul, Altın Palmiye aldığı ve benim onu keşfetmemi ardından da ona tapmamı sağlayan son uzun metrajlı filmi Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives’tan önce “Animate Projects” adı altında reenkarnasyon hakkında bir kısa film yapmış: A Letter to Uncle Boonmee.
A Letter to Uncle Boonmee’de, ıssız bir köyde bile yaşamın tüm hallerinin çevremizi sarması, çok sakin ve çok duru bir ton ile anlatılmış. Bir döngünün mevcudiyetine, yaşam enerjisinin bu döngü içerisindeki konumuna övgü niteliğinde bir film.
Uzun metrajlı filmin iskeletini oluşturan bu 18 dakikalık filmi buradan izleyebilirsiniz. Şurada ise yönetmen Animate Projects ve A Letter to Uncle Boonmee hakkında konuşuyor.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)